Cherry

ไม่รู้ทำกรรมไว้เมื่อไร
ต้องมาเจอกับเธอคนนี้
เจอกันทุกทีต้องปวดหัว

ก็อารมณ์เธอรุนแรง
พอมีอะไรก็ต้องแสดง
ตามสไตล์คนอารมณ์ปรวนแปร
แต่แล้วพอสุดท้ายคนที่เจ็บ...คือฉัน

พยายามทำตัวดีๆ
ก็ยังไม่วายจะโดนดี
มีอะไรเธอก็ตีๆๆ
อย่างงี้...ทุกวัน

แต่เจ็บยังไงก็รัก
เพราะไม่อยากจะห่างเธอไปไหน
หากทำฉันแล้วเธอสบายใจ
ก็ยังพอรับได้อีกกี่ทีก็ยังไหว

แต่ขอ...แค่เพียงว่าเธอจะไม่เปลี่ยนไป
แม้ต้องเจ็บต้องโดนซ้ำๆ
กับสิ่งที่เธอทำถ้าไม่รักก็คงไม่ยอม

เหตุผลที่ฉันต้องทนอยู่
ก็เพราะรักเธอจนหมดใจ
จะโดนยังไงฉันก็ยอม

ก็อารมณ์เธอรุนแรง
พอมีอะไรก็ต้องแสดง
ตามสไตล์คนอารมณ์ปรวนแปร
แต่แล้วพอสุดท้ายคนที่เจ็บ...คือฉัน

พยายามทำตัวดีๆ
ก็ยังไม่วายจะโดนดี
มีอะไรเธอก็ตีๆๆ
อย่างงี้...ทุกวัน

แต่เจ็บยังไงก็รัก
เพราะไม่อยากจะห่างเธอไปไหน
หากทำฉันแล้วเธอสบายใจ
ก็ยังพอรับได้อีกกี่ทีก็ยังไหว

แต่ขอ...แค่เพียงว่าเธอจะไม่เปลี่ยนไป
แม้ต้องเจ็บต้องโดนซ้ำๆ
กับสิ่งที่เธอทำถ้าไม่รักก็คงไม่ยอม

แค่อยากให้เธอได้รู้
ไม่มีใครทนเธอได้เท่าฉัน
ก็คิดดูให้ดีว่าจะมีคนไหนที่รักจริงอย่างฉัน

ก็อารมณ์เธอรุนแรง
พอมีอะไรก็ต้องแสดง
ตามสไตล์คนอารมณ์ปรวนแปร
แต่แล้วพอสุดท้ายคนที่เจ็บ...คือฉัน

พยายามทำตัวดีๆ
ก็ยังไม่วายจะโดนดี
มีอะไรเธอก็ตีๆๆ
อย่างงี้...ทุกวัน

แต่เจ็บยังไงก็รัก
เพราะไม่อยากจะห่างเธอไปไหน
หากทำฉันแล้วเธอสบายใจ
ก็ยังพอรับได้อีกกี่ทีก็ยังไหว

แต่ขอ...แค่เพียงว่าเธอจะไม่เปลี่ยนไป
แม้ต้องเจ็บต้องโดนซ้ำๆ
กับสิ่งที่เธอทำถ้าไม่รักก็คงไม่ยอม

แต่เจ็บยังไงก็รัก
เพราะไม่อยากจะห่างเธอไปไหน
หากทำฉันแล้วเธอสบายใจ
ก็ยังพอรับได้อีกกี่ทีก็ยังไหว

แต่ขอ...แค่เพียงว่าเธอจะไม่เปลี่ยนไป
แม้ต้องเจ็บต้องโดนซ้ำๆ
กับสิ่งที่เธอทำถ้าไม่รักก็คงไม่ยอม

เรื่องย่อ : ย้ง (ไก่-สมพล ปิยะพงศ์สิริ) หนุ่มใหญ่เชื้อสายจีน อายุไม่เยอะแค่ 30 กว่าๆเป็นผู้ดีเก่าตกยาก อนาคตไม่ไกลนักกับตำแหน่งเซลล์แมนบริษัทขายเครื่องใช้ไฟฟ้า สุขภัณฑ์ห้องน้ำ และเครื่องครัว ย้งแต่งงานแล้วกับเง็ก(กิ๊ก-สุวัจนี ไชยมุสิก) ซึ่งก็เป็นสาวใหญ่เชื้อสายจีน วัยใกล้เคียงกับย้ง มีนิสัยเหมือนเมียหลวงมาตรฐานคือ แก่ง่าย ตายยาก เง็กขายขนมจุ่ยก้วยอยู่ที่บ้านแถวเยาวราช เธอเชือถือโชคลางเป็นที่สุด ทั้งสองแต่งงานอยู่กินกันมา 7 ปีท่ามกลางเสียงบ่นของเง็ก ที่กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตย้งไปแล้ว บ่อยครั้งที่ย้ง เบื่อมากจนอยากเลิกกับเง็ก แต่ย้งก็ทำไม่ได้เพราะย้งดันไปสาบานไว้กับเตี่ย ก่อนเตี่ยตาย ถ้าลื้อทิ้งอาเง็กขอให้มีอันเป็นไปในเจ็ดวัน ให้ลื้อเซ็กส์เสื่อมเอาผู้หญิงไม่ได้ตลอดไป

อันที่จริงย้งสาบานไปอย่างนั้น เพราะต้องการเอาใจเตี่ยก่อนตาย แล้วก็ไม่ได้เชื่อในคำสาบานอะไรนั่นเท่าไหร่นัก แต่หลายครั้งที่มองรูปเตี่ย เป็นต้องมีอภินิหารให้เห็นอยู่ตลอด หลายต่อหลายอย่างจนย้งนึกหวาดๆ ยังเลยชักไม่แน่ใจ คำสาบานจะเป็นจริงหรือไม่ แต่ก็คิดปลอบใจตัวเองว่า ไม่เชื่ออย่าลบหลู่แล้วกัน จะว่าไปคำสาบานกับเตี่ยนั้น ก็คงไม่เป็นปัญหากับย้ง ถ้าไม่บังเอิ๊ญ..บังเอิญ ย้งมีจุดมุ่งหมายที่ต้องทำให้สำเร็จภายใน 7 วัน เพื่อไปแต่งงานกับ พิม( โบว์- เบญจวรรณ อาร์ตเนอร์) สาวสวยรวยเสน่ห์ที่ต้องการความอบอุ่นจากใครซักคน สำคัญมากแถมยังขัดกับคำสาบานที่ให้ไว้กับเตี่ย แต่ย้งต้องทำ จนแล้วจนรอดเวลาจวนเจียนจะหมดย้งก็ยังหาหนทางไม่ได้ ท่ามกลางความมืดมนที่ดูเหมือนไม่มีทางออก เพราะดันไปสาบานกับเตี่ยไว้ว่า ห้ามเลิกกับเง็ก แต่ฟ้าก็ยังเห็นใจ จึงส่ง เล้ง (สมเล็ก ศักดิกุล) ผู้ที่ชอบสวมวิญญาณเป็นโกวเล้ง และด้วยความเป็นกูรูในเรื่องๆเมียของเล้ง เขาจึงร่วมด้วยช่วยกันกับย้งอย่างเต็มที่ เพราะว่าเล้งนั้นเป็นคนกลัวเมียมาก การช่วยย้งจึงเป็นการระบายในสิ่งที่ตัวเองไม่มีวันทำได้ และย้งก็เริ่มปฎิบัติการกลบความผิด ตัดทอนความรัก เพื่อเฉลี่ยความรักในอีกรูปแบบหนึ่ง จะเป็นอย่างไรเมื่อมีการร่วมมือวางกลยุทธ์เอาความงมงาย และการเชื่อเรื่องโชคลางของคนรัก มาคิดเป็นหนทางกำจัดเธอ

เป็นครั้งแรกที่เอาหนังไทยมาลง.......

อยากดูนะ เรื่องนี้น่าดูมากๆ

เดี๋ยวนี้หนังไทยเริ่มมีการทำหนังที่มีความแตกต่างจากเดิมๆมากขึ้นเรื่อยๆ

นับว่าเป็นอะไรที่ดีนะ อย่างไฟนอลสกอร์ ก็ทำออกมาได้ค่อนข้างดี

พักนี้จะมีโอกาสได้เขียนบ่อยๆละ เพราะปิดเทอมแล้ว

๕๕๕

ก่อนปิด งานเยอะชิบหายอ่า

วาดโน่นวาดนี่

แต่ก็ดีใจที่ทำออกมาได้ดีนะ

เออ แล้วสอบENGอ่ะ

ได้C+เซ็งว่ะ แต่ก็โชคดีที่แก้จากFได้

จริงๆถ้าเราตั้งใจมันน่าจะได้Bนะ

อีกนิดเดียวเอง ไอ้เอมเอ้ยยยยยยยยยย-__-"

เมื่อวานไปเอาพวงมาลัยไปคล้องคอเด็กๆที่จบม.6

เพิ่อนๆเราเปลี่ยนไปมากเรยอ่า

ที่เด็ดสุดๆคือเจอเพื่อนที่เราติดต่อไม่ได้มาปีเต็มๆ

เป็นเพื่อสนิทมากๆ อยู่กันมาตั้งแต่อนุบาล

ชื่อมะ

ตอนนี้หล่อนเป็นสาวฮิพฮอพ แต่งตัวเก๋ จี้ด เริ่ดมั่กๆ

มีแฟนก็เป็นฮิพฮอพ

ตอนนี้SHEกำลังทำหนังสือ"ไม่เท่ากับ"อยู่

สนใจมาขอที่เราได้ เดี๋ยวส่งให้

พอเลิกงาน ไปเซ็นทรัลกับมะ มีมิดไนท์sellพอดี

คนขายทำหน้าตาย เข้าใจว่าอยากกลับบ้าน

เดี๋ยวนี้ใครๆเขาก็ไปที่แอร์พอร์ทหมด ไปเซ็นทรัลถือว่าเชย เพราะมีแต่

สก๊อย แซ้บ ซึ่งมันก็เป็นความจริง.......... อีกทั้งซอกหลืบมีเยอะ

ไอ้พวกนี้มันก็ตีกันอีก

เฮ้อ.........

ส่วนใหญ่เจอเพื่อน เพื่อนจะชอบเข้ามาถามหรือเข้ามารายงานเรื่องแฟน

-_-"

ก็จะได้รับคำชมว่าแฟนตูนั้น......"เรียบร้อย เรียนเก่ง นิสัยดี ไม่กินเหล้า ไม่สูบบุหรี่"

ฟังดูแล้วประมาณว่าว่าในอนาคตมันจะต้องทำงานบริษัท เป็นพนักงานดีเด่น

งานอดิเรกเป็นOT ออกบ้าน6โมงเช้า กลับบ้านโดยปรกติ5โมงเย็น

.............

เข้าใจว่าเป็นวัยที่ฮือฮาว่ายัยคนไหนในรุ่นมันขายออกบ้าง

มีทั้งแฟนอันตราย แฟนน่ารัก ไปจนถึงว่าที่สามี........

ส่วนเราหรอ?.......

จัดอยู่ในประเภทแฟนน่ารักที่จะใกล้ๆเป็นว่าที่สามี-_-"[เพื่อนตูตั้งให้]

จริงๆก็ยอมรับนะว่ามันเป็นคนที่หน้าตาดูเป็นคนดี และเป็นคนดี

ว่าง่ายคือไม่หล่อแต่เร้าใจไง และก็ซื่อบื้อด้วย

อีกทั้งเป็นพวกชอบเอาใจ พอมันทำผิดที มันก็ทำหน้าตาซื่อใส เหมือนลูกหมาน้อย

ออดอ้อนๆๆๆ

ตูก็ด่าไม่ลง ไอ้เราก็เป็นคนด่าแรง ไม่อ่าๆ คือว่าแล้วเจ็บไง

ทีนี้ก็ร้องไห้เลย คือ.....ขี้แงบ่อยมากกกกกกก

แต่เราก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ เราชอบผู้ชายที่ร้องไห้ เพราะไม่ปืดกั้นความรู้สึกตนเอง

คือการร้องไห้มันไม่ใช่การแสดงความอ่อนแอเสมอไป แต่มันเป็นการระบาย

พอระบาย เราก็ลูกขึ้นได้อีกครั้ง อีกทั้งความเสี่ยงต่อโรคต่างๆที่เกิดจากความเครียด

หรอการเก็บกดก็จะลดลงด้วย ^ ^

แล้วก็เป็นคนที่ตื่นสายมั่กๆ=_=" เราไม่ชอบเท่าไหร่ พอตื่นก็มาขอจูบ ขอบายล่ะ

กลิ่นปากพ่อคุณนี่สุดยอดดดดดดดดด ต้องเอาเป็ดมาอมน่ะแหละถึงจะหายอ่ะ

แล้วที่ไม่พอใจอีกข้อก็คือ อ้วน-_-" เดี๋ยวนี้เริ่มขี้เกียจซิทอัพ เรื่มลงพุง

เตี้ยก็เตี้ยอยู่ละ ยังลงพุงอีก ต้องหาอะไรมาล่อใจบ่อยๆ ถึงจะยอม......

นอกนั้นก็จุกจิกๆอ่านะ

แต่ถึงยังงั้นเราก็ดีใจ คือคนเนี้ย เขาเข้าอกเข้าใจเรา แล้วก็เป็นคนแบบที่เราอยากจะได้

นิสัยก็เหมือนกับโยในshamankingเลย ชิวๆมาก

...........คู่เราก็คล้ายโยกับแอนนาแหละ แต่มันจะมีความหวานมากกว่านี้เยอะ

ซึ่งก็ดี

คืออยากจะบอกว่าความรักมันก็เป็นสิ่งที่ดี

ถ้าเราเข้าใจกัน แต่ก็อย่าให้ความรักนั้นมาบังตาเรา จนเสียการเรียน

อย่างเอมก็เป็นพวกปาท่องโก๋ไปไหนไปด้วยกัน เลิกก็มารับตลอด กินข้าวก็กินด้วยกัน

อยู่ก็อยู่ด้วยกัน[เป็นช่วงเวลาก่อนหรือหลังเลิกเรียน] แต่เรียนก็ไม่เสีย[ถ้าไม่นั้บติด

Fปีที่แล้วเพราะมีปัญหารับน้อง] เรียนต้องมาที่1 เอมคุยโทรศัพท์ คุยกันมันส์หยดทั้งวัน

ทั้งคืนโปรโมชั่นต่างๆนี่รู้ดีเลยอ่ะจากที่ไม่สนใจ มีครบหมดทุกSIMแล้วมั้ง-_-"

ที่สำคัญคือต้องทุมเทกับงานอย่างจริงจัง มีเพื่อนเอมหลายคนที่เสียเพราะ

ควบคุมตัวเองไม่ได้ เกรด1ในคณะเยอะมากตอนนี้หลายคนก็คิดหนักเพราะ

เทอมที่แล้วได้เกรดน้อย แถมเทอม2เรียนเยอะอีก มีสิทธโดนไทร์เยอะ

ด้งนั้นใครบอกว่าเรียนวิจิตรศิลป์ ชิวๆ ไม่จริงหรอกนะ เรียนหนักมากๆ

นี่แค่ปีแรกนะ......

-เรียนANATOMYอย่างแพทย์ มีทั้งกระดูกคน กล้ามเนื้อ กระดูกสัตว์อีกในปี2

-เรียนDrawihgวันละ4ชม.!!!วาดกระดานใหญ่เท่ากับกระดานที่ใช้ตัวอีกเท่าตัว!

มัครั้งนึงใช้ให้แฟนทำ1ขิ้นเพราะว่างานเยอะ แฟนยังเหนื่อย แล้วการบ้าน8แผ่น

ส่งรุ่งขึ้น-_-"

-เรียนARTFUNมีทั้งจิตรกรรม ประติมากรรม ภาพพิมพ์ ศิลปะสื่อผสมหรือศิลปะการจัด

วาง...อันนี้แหละโครตเครียด ใครว่าสนุก[FUN]ส่งงานแต่ละที ต้องพรีเซ้นต์เป็นด้วย

คะแนนได้แม่โครตยากอ่ะ แก้ก็ไม่ได้...........มีแกะน้ำแข็งด้วยนะ อิชั้นปวดหัวมาก

-เรียนอาร์ดเทียร์ อันนี้เป็นบรรยาย ฟังแล้วได้ประโยชน์มาก แต่ก็ง่วงมาก ทำงาน2ชิ้น

ต่ออาทิตย์ ฟังดูง่าย แต่ไม่ง่าย ก็เป็นพื้นฐานต่างๆ เรื่องจุด สี รูปทรง ฯลฯ

-เขียนแบบ!!! โครตเหนื่อยอ่ะ แผ่นใหญ่ แถมต้องเนี้ยบ อาจารย์ก็อย่างเกย์

-นอกนั้นก็เป็นตัวนอกคณะ ซิ่งมีทั้งเลข สังคม[เลือก] ENG ชีวะ ฟิสิกส์ เคมี[3ตัวนี้

เลือก] ls.วิชาห้องสมุด ซึ่งอาจารย์ก็เฮี้ยบไปแต่ละคน

ดังนั้นใครที่บอกว่าชิวๆอ่ะ คิดใหม่ๆ

สรุปง่ายๆก็คือ รูปแบบ หรือการใช้ชีวิต มันอาจจะดูชิวๆภายนอก แต่แท้จริง

มันต้องมัระเบียบ มีการควมคุมตนเอง ไม่ว่าจะอยู่ในสังคมไหนๆก็ตาม

อย่างวาดรูป อาจาย์สั่งงานแล้วให้กลับ นั่นก็คือกลับไปวาดรูป.....ไปคิดงาน....

แต่บางคนก็เอาไปเที่ยว เอาไป......อืม...........

อย่างแฟนเอม ถึงมันจะเล่นเกม บ้าเกม บ้ากาม มันก็ทำงานถึงตี3ตี4

ก็ด่ามันทุกวัน แต่ก็เข้าใจ เราถึงต้องโทรศัพท์ไปทำงานไปด้วยใส่เฮดโฟน

เอาเหน็บไว้ที่เกงเกง เงี่ยบก็เงียบด้วยกัน บ้าก็บ้าด้วยกัน

ความรัก มีหลายรูปแบบ.........

รัก....ออกแบบไม่ได้...........

บางทีมันก็มีแหละ เบื่อมันว่ะ........

แต่เราก็ขาดกันไม่ได้........

มันก็คงเบื่ออาการขี้งอนของเราเหมือนกัน.........

แต่เราก็ขาดกันไม่ได้................

.

"ยังไงก็รัก"